weer lesgeven

Donderdag

Zo, de dag zit er weer op. Opnieuw een bewolkte dag (het zit niet mee), maar verder wel droog, dus eigenlijk niet heel erg. 's Ochtends stond er opnieuw onverwacht een camera op mijn snufferd toen ik mijn bed uitkwam (errug leuk....). Maar goed, inmiddels begint het te wennen.

Na een uitgebreid ontbijt met diverse gerechten konden we er weer tegenaan.

Ik fietste dit keer lekker weer naar mijn schooltje en ging klas in, klas uit. Na alle lessen fietste ik weer terug naar huis, waar ‘mama' al op me wachtte (lunch???).

Eigenlijk was ik nog niet echt hongerig, maar weigeren gaat hier wat lastig....opnieuw maar weer een uitgebreide maaltijd.

Na de lunch even naar het dorp om wat snoep en koek te halen voor de kinderen in verband met ‘kinderdag' op mijn school (ze verzinnen altijd wel wat om te vieren). Toen ik terugkwam een snelle douche, Thaise les en toen weer op naar de familie van Jack. Erg leuk om hier weer te zijn (helaas werden we wel weer opnieuw volgepropt). Het leukste was het optreden van het kleine neefje van Jack, dat danst als een ‘ladyboy'. Zijn moeder vindt het minder leuk, maar wij genoten ervan.

Na het eten terug naar huis, een kop thee, een gesprek met Amerika en slapen.....Het is nu 22.00 en iedereen ligt al op bed. Tot morgen dus maar weer...

weer een volle dag

Vanochtend begon de dag een beetje somber: bewolkt en spatten. Al snel begon het echter nog harder te regenen, terwijl het toch echt het 'droge seizoen' is. Dit keer dus niet op de fiets naar school, maar met de fiets in de achterbak toch maar droog in de kar. Onderweg moesten we nog stoppen omdat mijn reis- en 'teachgenoot' pech had met de motorbike (waarschijnlijk ook door de regen).

Dit had tot gevolg dat ik te laat kwam. Maar goed, de Thai' doen daar niet zo moeilijk over. Op tijd komen is eerder vreemd dan te laat komen dat is. Geen probleem dus en om 9.30 stond ik weer gewoon voor de klas.

Dit keer moest ik 3 klassen af; best doorwerken dus. Zonder pauze klas in, klas uit en continu pogingen doen de leerlingen wat van de Engelse taal bij te brengen. De zogenaamde engels lerares kwam ook even de klas in, maar dit was puur om een foto van zichzelf, mij en de klas te maken en daarna verdween ze weer. Ik stond er dus alleen voor. Erg was dit niet: wat heb ik immers aan een hulp tijdens engelse les van iemand die geen woord engels spreekt!

Maar goed, na de lessen, fietste ik terug naar huis. Nog steeds bewolkt, maar inmiddels gelukkig wel droog. Thuis aangekomen, kon ik direct de auto inklimmen: op naar Nong Kai met de cameraploeg. Dit keer deels om te filmen en deels voor de fun. We bezochten een 'boeddha-sculpturenpark, zaten langs de rivier en sloten af in een restaurantje aan het water.

Daarna langs de 'bladerdeegpannenkoekenkraam' voor ons desert en toen naar huis.

We waren om 21.30 thuis en behoorlijk moe, maar moesten toch nog even opblijven vooreen 5 minutendurende 'zogenaamde filmavond (puur voor de cameraploeg). Daarna konden we echt naar bed. De film wil ik nog wel een keer zien, maar dat komt later wel. Nu maar slapen;morgen zit ikimmers weer vroeg met een groep kinderen van 10,11 en 12 opgescheept!

Trusten!!

een ceremonie

Raar; zo zit je nog thuis alleen in je flatje en een paar weken ben je onderdeel van een Thais gezin, getuige van een ‘soort van bruiloft' en wordt je nog gefilmd ook. Het lijkt met de dag specialer te worden. Maar goed, ik geniet ervan.

Vandaag mijn tweede schooldag gehad. Dit keer maar links, rechts etc uitgelegd en de kinderen leken het echt te begrijpen. Omdat ik genoeg had van al het stijve gedoe, besloot ik de kinderen eens lekker door de klas te laten rennen en dansjes te laten doen. Eindelijk eens echte kinderen in de klas in plaats van de ‘good morning teacher'-kinderen.

Na de school sprak ik (of had ik een conversatie in gebarentaal) met het hoofd van de school en fietste vervolgens naar huis. 's Middags bereidde ik mijn les voor en daarna begon de Thaise ceremonie voor het net bij elkaar gekomen stel al. Een barbecue, veel gejoel, een priester, Thaise kleding en weer de touwtjes die om polsen geknoopt worden. Ikzelf heb nu ook een flinke verzameling om mijn pols en mag ze de eerstkomende dagen niet afdoen. Daar zit ik dus maar mooi mee.

Maar verder een gezellige avond met natuurlijk veel drank (zoals het in Thailand gaat), veel eten, vuurwerk en gezelligheid. Ik ga dus even verder genieten en dan naar bed. Morgen weer gewoon ‘werken'.

Sawadeeka!!

weekend voorbij

Zo, het weekend al weer voorbij. Gisteren lekker gerelaxed. We hebben gefietst, gewandeld, in de zon gelegen en ik heb de zonsondergang met de Spaanse vriend van Jack bekeken. Een heerlijke dag.

Vandaag begon echter het echte werk: lesgeven. 's Ochtends weer op tijd op, maar dit keer niet rustig wakker worden. Bij mijn eerste kopje koffie had ik al een camera op mijn snufferd; ; grenzeloos verliefd' was in huis. Ook het ontbijt, al zittend op de grond (echt comfortabel was het niet), werd gefilmd. En dan, tussen het worstelen met eten van en op de grond door, moest er nog gelachen worden ook. Hard werken dus op de vroege ochtend; eten op de knieen met een camera op je gericht.

Maar goed, na deze worsteling gingen we op pad: met de cameraploeg in de achterbak van de kar op weg naar de school. Best gezellig eigenlijk.

Daar aangekomen bleek ik echter nogmaals hard te kunnen werken. De kinderen bleken geen woord Engels te kunnen, alhoewel ze 2 uur in de week ‘Engelse les kregen'. Het meest verrassende was nog dat er ook geen leraar of lerares was die de Engelse taal beheerste; kortom, van wie krijgen ze die 2 uur Engels?????Een apart onderwijssysteem.

Ik werd dus voor een groep onwetende kinderen gedumpt en kon starten. Meteen het allfabet dus maar aanpakken. Gelukkig waren de kinderen erg welwillend en kon ik ze echt wat bijbrengen, heel leuk dus. Na de drie klassen, had ik lunch met de onderwijzers en werd vervolgens naar huis gebracht. Een leuke ervaring en morgen weer!!!

Maar vandaag eerst naar Udan Thani: Patricia (de vriendin van jack) ophalen van het vliegveld. En natuurlijk ging de cameraploeg mee. Met de roze bloemetjes zat jack nerveus te wachten, terwijl wij gezellig met de cameramannen praatten. Uiteindelijk kwam ze dan toch en konden we terug. Na een ijskoude tocht met kussens bedekt in de open kar, kwamen we thuis, dineerden we en nu....slapen!!! Morgen weer vroeg op!!

Nong Kai: weekend

Weekend!!! Niet echt het gevoel gehad gewerkt te hebben, maar tocht heeft het weekend altijd wel wat: een relaxte sfeer. De vader en moeder van Jack waren allebei thuis en ook het neefje van jack hoefde niet naar school: gezelligheid in huis dus!!

Helaas is uitslapen er hier niet bij. De luidsprekers van de tempels en rondrijdende auto's toeteren je al vroeg je bed uit. Maar echt erg is dat niet: vroeg op, betekent veel kunnen doen!!

Vanochtend na het ontbijt naar de lokale markt gegaan. Eindelijk kon ik ook wat kopen (het einde van mijn reis nadert immers) en heb ik een paar nieuwe schoenen aangeschaft (werd echt hoog tijd!). Daarna zijn we de buik van de draak ingeklommen, hebben we gekookte eieren met 'meegekookte kuikens' bekeken (kopen ga ik die echt niet) en lekker door de zon gelopen. Daarna wat schoongemaakt (morgen komt 'grenzeloos verliefd' namelijk al op bezoek) en toen: relax-time!!

In de namiddag kregen we Thaise les, ik hoop het toch echt snel te leren. Daarna een snelle douche en op naar de 'big-family' aan de overkant van de straat (iedereen lijkt hier bij elkaar te wonen). Daar werd ik tot barstens toe gevoerd met zo'n beetje alles wat binnen bereik en eetbaar was. Maar het smaakte allemaal wel en we hebben gelachen, gepraat in gebrekkig Thai en Engels en gewoon genoten van het 'Thaise familieleven'. Ik wil hier eigenlijk nooit meer weg, maar de tijd gaat zo snel....

Nou, morgen dus grenzeloos verliefd op bezoek, weer Thaise les en verder zie ik het wel. Vanavond maar op tijd naar bed, want ik kom niet graag met wallen onder mijn ogen op tv!!

He, Sawadeeka en 'see you tomorrow!'

carla

Nong Kai: een volle dag

Zo, de dag zit er weer op en dit keer weinig 'thuis' geweest. Vanochtend om 5.45 opgestaan, omdat we al heel vroeg weg moesten ivm de bruiloft. Nu had ik natuurlijk van tevoren kunnen weten dat ik best nog even had kunnen blijven liggen, maar goed, ik ben nou eenmaal Nederlands en niet Thais. Ik was dus vroeg klaar met het gevolg dat ik uren op de Thaise family moest wachten.

Maar goed, om 8.00u konden we dan toch op weg naar de bruiloft. Eenmaal daar was er helaas nog niets begonnen: weer wachten (tja...de Thaise mensen nemen het niet zo nauw met de tijd: onthaasten voor Europeanen dus). Uiteindelijk, na uren wachten, kwam er wat leven in de brouwerij. Er werd getrommeld, een optocht gehouden en de ceremonie begon. De spanning steeg toen het geld van de bruidegom dat was bedoeld voor de bruid werd geteld. Als het klopte kon de ceremonie verder gaan, anders...geen bruiloft!

maar alles kwam goed en nadat ook ik mijn zegen had gegeven (of eigenlijk: een wit draadje om hun polsen had geknoopt) startte een enorm ontbijt met vlees, gebakken groenten, gefrituurde dingen, gebakjes etc etc. Best machtig voor de vroege ochtend, maar het smaakte uitstekend.

Na de bruiloft eerst even naar huis en toen naar Udan Thani...Dit was eerst wachten, toen shoppen en toen naar het vliegtuig om de andere vrijwilliger op te halen. Het was dus opnieuw wachten, maar het begint te wennen....Met een Spaanse vriend van Jack dus maar vliegtuigen gekeken, rondjes gelopen, gepraat, gelachen, naar kindjes gezwaaid en toen kwam de Nederlander eindelijk opdagen. Hierna konden we naar huis, onderweg een enorme maaltijd en als toetje pannenkoeken (weer behoorlijk machtig) en toen mijn bed in gerold. Een volle, maar leuke dag. heerlijk om zo tussen de Thaise mensen te leven!!

Nong Kai

Zo, eindelijk zijn we er. Gisteren een beetje een vreemde en rommelige dag. Ik was al vroeg opgestaan om op tijd op het busstation te zijn. Na een behoorlijke tocht met mijn zware rugzak kwam ik dan eindelijk om ongeveer 8.30/9.00u op het busstation aan. Helaas bleek de eerstvolgende bus pas om 12.20u te vertrekken: wachten dus!!

Uiteindelijk besloot ik ook Jack (de Thaise man/jongen die mijn 'gastheer' in Nong Kai zou worden) te bellen. hij vertelde dat ik 's nachts in Udan Thani zou aankomen en er dan mogelijk geen bus verder zou gaan. Geen optie dus: midden in de nacht in een vreemde stad. Uiteindelijk kreeg ik via jack contact met een tourorganisatie en bestelde een minibus. Minder goed voor mijn portemonnee, maar beter voor mij; maar doen dus.

Dat betekende wel: een hele dag in Chiang Mai rondzwerven, aangezien mijn bus pas om 19.00u zou vertrekken. Maar goed, ik kwam de dag goed door, ben lekker bruin geworden, heb veel eettentjes en terrasjes afgelopen en toen kon ik dan eindelijk de van oorsprong 'visa-run bus' naar Nong Kai/Laos in. Gezamelijk met wat Amerikanen en Fransen ging ik de zware nacht in: weinig beenruimte, airco te hoog en om het uur een stop: kortom, geen nacht om te slapen, maar gewoon 1 om lekker sloom voor me uit te kijken.

Vanochtend ben ik dan eindelijk in Nong kai bij een restaurant 'gedropt', waar jack me ophaalde. Bij hem aangekomen, kreeg ik een heerlijk ontbijt van rundvlees, rijst en gebakken ei (ik ben inmiddels gewend aan de Thaise warme maaltijden) en nam een warme douche. Daarna: op naar de nieuwjaarsviering op school.

Er werd gedanst, kinderen sprongen op mijn rug, pakten mijn hand vast, wilden op de foto en tot slot was er een uitgebreide barbecue (de lunch).

Op dit moment kom ik net terug van een wandelingetje over de rijstvelden en heb de zonsondergang bekeken (17.30). Straks diner met Jack's familie, morgenochtende een Thaise bruiloft (waar ik natuurlijk enorm naar uitkijk) en in het weekend en volgende week op pad met 'grenzeloos verliefd'. Kom ik toch nog op tv!! Ik ben benieuwd, maar weet zeker dat ik hier een supertijd ga hebben!!!

trekking; laatste dag

Laatste dag

Zo, de trekking zit er al weer op. Wat gaat de tijd toch snel. Afgelopen nacht was een slechte nacht, dus vandaag maar vroeg naar bed. Allereerst verging ik van de jeuk. Misschien meer psychisch dan fysiek (bij de gedachte aan de bedbug die de Fransman de vorige nacht geteisterd had), maar ik had er last van lag dus alleen al daarom wakker. Daarnaast was het ijskoud. Door de warmte van alle dagen, ben ik niet meer bestand tegen een iets koudere omgeving. Gelukkig lag de Zwitser ook wakker, dus voelde ik me niet zo'n watje...

Maar goed, uiteindelijk was de nacht dan toch voorbij en konden we aan het kampvuur gaan zitten tot de zon opkwam. Na wat geduld, wat koppen thee en koffie, kwam deze er eindelijk door. Een snelle douche in de waterval en daarnaen trokken we onze korte broek aan: klaar voor de trekking!

Maar eerst...een ontbijtje. Gewoon lekker eenvoudig brood met zelfgemaakte jam, gekookt ei en meloen, maar het smaakte prima na deze dag.

En toen...lopen! Het viel reuze mee, dit keer een wandeling van een kleine twee uur. We zagen opnieuw spinnen en mini-bijtjes die een gehele boom voorzagen van honing: best bijzondere beesten hebben ze hier! Daarna kwam de kar om ons naar de white water raft te brengen (dat was de bedoeling). Toen wij zaten te wachten op onze raftboot en de auto vertrokken was met onze spullen (inclusief paspoort en geld), kwam de gids terug: geen rafting, te weinig water. Nog nooit ben ik zo bang geweest dat ik werd opgelicht en mijn spullen niet meer terug zou zien..Maar, het kwam goed, we kregen alleen geen wild water raft. Uiteindelijk belandden we op een bamboevloot waarmee we de watervalletjes afgingen. De gids en ‘stuurman' van de boot, bleek een 12-jarig jongetje te zijn. Kortom: de rit was minstens zo uitdagend als een wild water raft.

Maar...ook dit heb ik overleefd. Na opnieuw een ‘dodenrit' door de haarspeldbochten van de Thaise beregen, kwam ik weer bij mijn appartementje in Chaing mai,. Even eten halen, een lekkere warme douche nemen en nu heerlijk relaxen en genieten van de warme avond. Aangezien ik net hoorde dat het in Nederland waardeloos weer is, geniet ik er nu extra van...

Morgen naar Nong kai, Weet nog niet wanneer de bussen rijden, alleen dat ik er minstens 13 uur over doe, ik ben benieuwd...