trekking; dag 2

Dag 2

Gelukkig, de nacht goed doorgekomen. Helaas gold dat niet voor mijn Franse groepsgenoot. Los van het feit dat hij maar 2 uur had geslapen, was hij wakker geworden met ‘rood gestippelde' benen. Zoals hij zelf zei: 'ik ben een nieuwe collectie begonnen vannacht. De ‘bedgbugs' hadden hem flink toegetakeld.

Maar goed, vandaag moest onze groep zich splitsen. Dat betekende dus afscheid nemen van de Belgen en de ‘rood gestippelde Fransman', helaas. Wel ontbeten we nog even samen, wat iets verstoord werd door de komst van de Karen-man met een trui vol gevangen ratten (was dat het vlees in ons diner van gisteravond??????...Ik wilde het eigenlijk gewoon niet weten, het zat nu toch al in mijn maag). Maar goed, na het ontbijt was het dan toch zo ver: afscheid nemen... Nog een laatste groepsfoto en zij gingen terug, terwijl wij verder de rimboe ingingen.

Na het afscheid startten ik en de Zwitser onze tour. We liepen relaxed door de jungle (afgezien van de haast langs de enorme spinnen (giftig en bijtend) dan en zagen buffels, eekhoorns, koffiebonen-bomen, theebladeren-bomen, chilibomen, papayabomen, rijstvelden, suikerriet, limoen- en bananenbomen, etc, etc. Ook leerden we van onze gids sigaretten te draaien van bananenbladeren. Het resultaat: een enorme sigaret, waar onze westerse sigaretjes niet tegenop kunnen. Tja...de Thaise mensen houden van genieten en leven (dus bijna letterlijk en figuurlijk) van dag tot dag.

Na een lange wandeling, kwamen we opnieuw in een Karendorp. De 1-jarige peuters kwamen ons al met jachtgeweer en al tegemoet; misschien wel het grootste gevaar van de hele jungle. Gelukkig mochten ze ons en konden we veilig verder lopen. We kregen een lunch voorgeschoteld en meteen wat souveniers te koop aangeboden (business blijft business, zeker als er westerse toeristen zijn).

Maar goed, na de eenvoudige lunch hervatten we onze tour. We klommen steeds hoger en hoger en ik begon mijn oren aardig te voelen. Na een toch van opnieuw ongeveer 3 uur kwamen we bij een kleine hut waar 1 man aanwezig was. Terwijl wij een douche namen in de waterval en de enorme spin en wat mieren) uit onze houten slaaphutje verwijderden, kookte hij een diner voor ons.

Na de maaltijd zaten we nog wat aan het kampvuur, keken sterren, praatten met de ‘Karen-man' en besloten daarna maar naar bed te gaan. Morgen opnieuw een tocht en raften, ik ben benieuwd...

trekking dag 1

Dag 1:

Gelukkig Nieuwjaar!!! Zo, het is alweer 2012 en om maar meteen goed te beginnen: een nieuw avontuur! Vanochtend vroeg opgestaan, spullen gepakt, ontbeten en vervolgens....wachten tot ik kon worden opgehaald (tja, ik moet nog steeds leren dat je in Thailand echt niet hoeft op te schieten, je moet toch wachten). Maar goed, om 10.00u kwam mijn gids dan toch. Ik stapte in de auto en kreeg een tour door Chiang Mai om mijn medereisgenoten op te halen: 2 Belgen, een Fransman en een Zwitser. Met hen moest ik het de komende dagen doen en gelukkig.....ze waren best aardig!

Nadat we Chiang mai verlaten hadden, begon de eerste enorme beangstigende ervaring: een Thaise autorit door bergen! De Thaisen denken waarschijnlijk door Boeddha-huisjes te plaatsen en voedsel te offeren, beschermd te zijn tegen ongelukken: scheuren dus maar, ook op smalle bergweggetjes! Na een rit van een uur stapten we dus enigszins wit (van misselijkheid en angst) de auto uit, nu konden we alle uitdagingen aan, kom dus maar op!!

We startten met de olifanten,dit keer in een stoel. Best comfortabel, tot de olifant besloot dat het etenstijd was en gekke kuren begon uit te halen. Complete bananenbomen werden onderweg uit de grond gerukt en meegenomen en de olifant besloot zijn eigen weg te bepalen. Dat leverder de nodige hobbels en ‘steigeringen' op, maar ach...dat beestje mag ook wel eens eigenwijs zijn. In ieder geval leverde het wel weer de ‘kick van het overleven van een rit' op, best leuk dus.

Daarna...lopen. We liepen bergop en kregen een steeds mooier uitzicht. Onderweg kwamen we wat bergstam dorpjes tegen, waar we vriendelijk werden aangestaard. Tussendoor zwommen we in de waterval,lunchten op de rots en liepen we weer verder.

Na enige tijd kwamen we in een Karen dorpje. In tegenstelling tot alle andere Thaisen, zijn de Karen katholiek. We kwamen dus ook al spoedig een begraafplaats tegen (ze begraven hun eigen doden).

Enigszins eng waren de kleine kinderen die met allerlei wapens liepen rond te zwaaien. Maar goed, we hadden inmiddels al vele gevaren overleefd, dit zou ook wel goed komen.

Na het dorpje te zijn ingelopen, gepraat te hebben met de bewoners, kennisgemaakt te hebben met ons huisdier: een hangbuikzwijn en aangevallen te zijn door wat honden, maakten we onze houten hut met bladerdak in orde voor de nacht en startten ons diner. Daarna nog even aan het kampvuur en nu naar bed: morgen splitsen en dat betekent voor mij en de zwitser: een actieve wandeldag.

Een nieuwe uitdaging: Chiang mai

He..eindelijk begin ik wat tot rust te komen en dat mag ook wel....Vanavond, ondanks het feit dat het oud&nieuw is, toch maar op tijd naar bed: de afgelopen nacht was waardeloos.

Gisteren verheugde ik me, na een lange dag van slenteren door pitsanoluk bij gebrek aan 'verblijfplaats', op de treinrit. Ik dacht: lekker relaxed in mijn eigen stoeltje, diep in de nacht, slapen in de trein en wakker worden in de nacht. Helaas viel dit nogal tegen. Zo'n 2 uur na de geplande tijd, kwam de trein eindelijk aankakken. En niet alleen dat.....uit alle deur- en raamgaten hingen mensen: de trein zat stamval. Daar ging dus mijn droom lekker relaxed in slaap te vallen: ik mocht blij zijn als ik er met mijn bagage inkon. Misschien ook wel mijn eigen schuld: ik had niet zo moeten klagen over de 'boemelkar'. Het kan dus werkelijk nog 10 keer erger...en die Thaisen blijven maar lachen...(je zou ze!)

Maar goed, na een lange rit van 22.30 tot 08.00u kwam ik dan toch eindelijk op de plek van bestemming aan. En ik mag niet klagen: enorm ruime kamer met airco, warme douche, balkon, internet en tv. het terras ligt aan de rivier en alles is gezellig ingericht. Na een heerlijk kopje koffie aan de rivier heb ik dus de fiets van het hotel gepakt en Chiang mai gaan verkennen.

Daar kwam echter meer bij kijken dan verwacht. Links rijden is echt niet zo gemakkelijk als het lijkt en de weg vinden in een drukke stad al evenmin. Maar goed, na een behoorlijke fietstocht, kwam ik dan toch op de plek van bestemming en........er was een Thaise feestdag, dus de helft zat dicht (tja...dat zat erin in Thailand). Opnieuw een vriendelijk glimlachende Thai die me duidelijk maakte dat ik zo ongeveer voor niets de fietstocht had gemaakt (ik kon zijn nek wel omdraaien). Ik glimlachte maar vriendelijk terug en fietste naar de stad. Daar even rondgelopen, eten en drinken gekocht en terug naar mijn hotelletje.

En nu dus...lekker genieten aan het water van het vuurwerk en alle oud&nieuw dingen. Morgen weer vroeg op pad: een 3-daagse jungle en bergstammentour.....opnieuw wat leuks dus!!

Een dag alleen: Pitsanoluk

Zo, alweer een dag erop en eigenlijk wel genoten van deze dag. Vanochtend vroeg opgestaan, wat melk en brood gehaald bij de supermarkt en op mijn kamer op mijn gemak ontbeten. Daarna wat mails gestuurd en tenslotte uitgecheckt bij het hotel: mijn hok dus definitief verlatend. Mijn spullen heb ik daar in de hal gestald, ik vertrouw het niet heel erg, maar hoop er maar gewoon het beste van. Ik wilde toch wat doen vandaag.

Eerst ben ik naar een marktje geweest en heb daar lekker op mijn gemak rondgelopen. Het was behoorlijk warm, dus al snel belandde ik op een bankje in het park aan het water.

Na enige tijd was ik het zitten zat en zocht ik de grote tempel op. Het was behoorlijk druk, maar wel leuk en gezellig om daar rond te lopen. Ik trakteerde mezelf op een cappucinoshake met slagroom en ging ik de touristentram zitten.

Helaas was het commentaar in Thai, waar ik dus niet zo heel veel van kon maken. Maar....ik had geluk (dacht ik eigenlijk eerst): er zat een Thais meisje naast me die begon te praten en het commentaar voor me in het Engels vertaalde. Al snel bleek echter dat ze wel heel praatgraag was en ik begon goed hoofdpijn te krijgen. Maar ach....het was lief bedoeld.

Na een tour van ongeveer een uur, was ik weer bij de tempel. Even de shoppingmall in voor wat verkoeling en toen terug naar het hotel. Nu zit ik op een bankje voor het hotel lekker even in de schaduw. Straks even wat eten halen bij de food celebration (die vanavond weer is) en dan op voor de tocht met zware rugzak naar het station. Ik ben benieuwd hoe mijn reis zal gaan, maar heb wel zin om naar Chiang Mai te vertrekken.

Maar goed, in ieder geval heb ik me hier ook prima vermaakt vandaag.Best lekker, gewoon doen wat jezelf leuk vindt in plaats van continu afhankelijk te zijn van de zin, energie en interesses van groepsgenoten....

Tot in Chiang Mai,

carla

Pitstanoluk

Een rare dag en wat anders verlopen dan verwacht, maar op dit moment vind ik het wel best. Eerst weer gewoon olifanten. We vertrokken naar een ananasveld om ananasbladeren te halen voor de olifanten. Het was een lange rit, maar wel staande in een kar met prachtig uitzicht , dus ik heb ervan genoten. In een mum van tijd verzamelden we met zijn allen bladeren en toen...moesten we terug. Aangezien de kar volgeladen was met bladeren, moesten we bovenop de bladeren zitten en zo naar huis rijden. Best een beetje vreemd, maar wel leuk om mee te maken.

Daarna brachten we de bladeren naar de olifanten, namen afscheid en gingen naar het hotel voor de lunch.

na de lunch gingen we opnieuw naar Pitsanoluk. De anderen besloten om ´´ s nachts terug te rijden naar Singburi, maar omdat ik morgen vanuit Pisanoluk de trein moest hebben, zou ik hiert wel blijven. Eerst dus op zoek naar een hotel voor mij. Uiteindelijk vonden we een simpel hotel met een vrij kamer met een bed (en dat is dan ook echt alles).Maar goed, ik zal wel slapen, heb inmiddels ook de jungle met slangen en de blokhut met honden overleefd...

Na mijn bagage in het hotel gedumpt te hebben, vertrokken we naar de Shopping Mall. Hier bleven we 2 uur, om vervolgens naar Pitsanoluk te rijden.Ik ging even naar het treinstation en daarna....food celebration.Ik heb nog nooit zoveel eten bij elkaar gezien. Ontzettend leuk met al die lichten, Thaise dansvoorstellingen en natuurlijk heerlijke hapjes. Hier bleven we de hele avond, daarna nam ik afscheid van de groep, ging ik naar mijn hotel en maakten zij zich op voor de nachtelijke rit in de boemelkar terug naar Singburi. Dan ben ik er dit keer toch echt beter aan toe...

Nou, op tijd naar bed en morgen een dag Pitsanoluk. ´s Avonds de trein naar Chiang Mai (ruim 8 uur). Ik heb er zin in....

olifanten en pitsanoluk

Zo, vandaag opnieuw naar onze olifantjes. Best leuk dat ze ons nu leren kennen en de kleintjes steeds meer naar ons toekomen om te stoeien. Opnieuw was het vandaag eten geven, wassen en ritjes maken. Ik heb inmiddels een behoorlijke zere kont, maar ik heb tot nu toe alle ritjes overleefd en dat is al heel wat!

Na de lunch gingen we eerst naar de watervallen voor een opfrissing en daarna naar pitsanoluk, een tocht van een uur. Daar bezochten we een tempel, een marktje, lieten de anderen hun hand lezen (ik hoef niet zo nodig te weten wat me te wachten staat, ik houd van verrassingen!) en bekeken het plaatstje. Later aten we in een pizzeria en vervolgens waren we even vrij om te stadten.

En daarna...weer terug± opnieuw een nacht in de blokhut en dit keer de laatste nacht. Morgen overnachten we in een hotel in Pitsanoluk. Dus...afscheid nemen van mijn hutje..ik zal hem missen....

dag 2//olifanten

Vandaag na het ontbijt direct naar de olifanten. Het pasgeboren olifantje verwelkomde ons met wat sprongen in onze richting (nog niet beseffend wat zijn kracht is). We kwamen er gelukkig goed vanaf en konden algauw op een olifant klimmen, op voor een ritje. En dat...is niet zo gemakkelijk als het lijkt. De olifant begon soms te ´galopperen´ en zie dan maar eens je balans te houden zonder zadel. En zeker ik, zonder paardrij~°ervaring, had er wel wat moeite mee. Daarbij is de olifant nu niet bepaald zacht om op te zitten, dat wordt dus een blauwe kont aan het einde van de week!!

Maar goed, we hebben allen de finish behaald, gaven de olifanten eten, wasten ze en maakten opnieuw een rit. Een volle en best leuke dag, die snel voorbij ging.Nu,20.30, weer in mijn hut. Ik ga de deur niet meer uit, want ik had net ook al een groep hondenachter me aan, die momenteel de wacht houden bij mijn voordeur. Hopelijk vertrekken ze vannacht.Morgen een halve dag olifanten en daarna naar Pitsanoluk! Ben benieuwd...

een nieuwe week

Zo, het weekend al weer voorbij. Een echt kerstweekend was het niet, maar wel een relax-weekend. Zaterdag met een jongen naar de lokale markt geweest en 's avonds aan de Thai aerobic meegedaan. Het was veel 'heupwerk' en aangezien die heupen bij mij ver te zoeken zijn, een niet gemakkelijke opgave. Ik moet dan ook eerlijk bekennen dat ik meer aan mijn lachspieren gewerkt heb dan aan de been- en arspieren. Maar goed, het was in ieder geval leuk.

Zondag was ik, door plotselinge ziekte van een medereiziger, de hele dag alleen. Beetje saai, maar eigenlijk heb ik me prima vermaakt.

En vandaag...start olifantenweek. We zijn vanochtend vroeg op pad gegaan in de bekende kar en maakten opnieuw een rit van zo'n 5/6 uur naar Wang Thong (vlak bij Pitsanoluk). Ook deze reis heb ik overleefd en het is tevens mijn laatste lange rit in deze kar (iets wat ik niet echt zal missen).

We gingen direct door naar het hotel, waar we in een golfkarretje naar de olifanten reden. Daar speelden we wat met ze, leerden ze kennen en vervolgens keerden we weer terug naar ons hotel: een duik in het zwembad en een heerlijke maaltijd en toen op naar deblokhutten en de koude nacht.

Op dit moment zit ik dus lekker in mijn hut van stro, met wat ongedierte om me gezelschap te houden. Jammer dat iedereen al op bed ligt (het is nu pas 20.00u), maar goed, morgen weer een drukke olifantendag. Ik hoop dat ik een beetje slaap....

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active