thuis

Vrijdag

Helaas...week voorbij. Weer terug in Singburi met de blaffende en geagiteerde honden, de vele mensen en de koude douche...En toch is het ook wel weer lekker terug te zijn. Ik zal de trekkingweek met de bijzondere sfeer en de leuke mensen enorm gaan missen,maar er wachten me nog veel meer leuke weken. Nu dus maar lekker bijkomen van deze week, spullen pakken voor volgende week, wassen, reis regelen en op naar de olifantenweek. Dit is alweer de laatste week met deze groep, daarna ga ik direct alleen door naar Chiang Mai om daar Nieuwjaar te vieren. Gelukkig niet alleen...ik heb inmiddels genoeg anderen ontmoet. Toch ga ik iedereen zeker missen.

Maar goed...nu eerst nog een week olifantenweek en ook dit keer gaat de dikke stagiair mee....Zullen de olifanten dat gaan overleven?????We zullen het zien.

terug naar de bewoonde wereld

Donderdag...

Jeetje, wat gaat de tijd toch snel. Vandaag moesten we ons jungleplekje alweer verlaten. Dus...weer vroeg op, hangmatten van de bomen halen en tas pakken. Gisterenavond nog heerlijk met zijn allen op de rots gelegen om de sterrenhemel (vol sterren) te bewonderen. Ik was zo gelukkig een vallende ster te zien, maar ben vergeten een wens te doen (dat heb ik dan weer). Maar goed, misschien dat mijn ‘onderbewuste' een wens gedaan heeft. Laten we het hopen....

En toen....de afdaling, terug naar de auto en de ‘bewoonde wereld'. Ik zal de jungle, de slangen, vissen (zo wel levend als gebakken) missen. Maar goed, we veronderstelden dat deze terugweg sneller zou gaan dan de heenweg, aangezien we onze stagiair nu konden rollen. We zorgden er dus voor dat hij voorop ging (om sneeuwbaleffect te voorkomen) en kwamen zo inderdaad in ruim 2,5 uur aan op ons beginpunt. Onderweg schrokken we ons echter wel even lam, aangezien we, toen de vaart er net lekker in zat, we stuitten op een in geel geklede, kale man, zittend op een boomstam. We dachten eerst: ach...1 man kunnen we nog wel aan! Maar al snel volgde een heel leger van in geel geklede, kale mannen en vrouwen. Uiteindelijk bleek het te gaan om vriendelijke monniken...we overleefden het...

En nu zitten we heerlijk bij te komen in een luxe resort, midden in een berglandschap. De kamers hebben warm water en airco, de omgeving is rustig en heerlijk koel (niet te warm en niet te koud), Aan de bomen groeien bananen en er staan overal bankjes om rustig te zitten: kortom, een plek om bij te komen. Dit hebben we ook wel nodig: morgen wacht ons immers weer een 5-uur durende rit in de boemelkar met harde banken: afzien!!!!

dag twee in de jungle

Woensdag

Gisteravond een lange avond aan het kampvuur met spy en bier en een hoop gelach. De 26-jarige Thaise begeleider is een vrolijk, maf figuur, die heerlijk kan koken: ons kampdiner bestond uit: gefrituurde ui-ringen, gefrituurde kip, gebakken ei met groenten in saus, wilde rijst en tonijn. Kortom: niet een kampeerdiner dat mijn moeder vroeger voor ons bereidde (spaghetti met worst of brood met knakworstjes).

De nacht is verder goed verlopen: de hangmat was heerlijk en het was niet koud. Goed uitgerust konden we dus vertrekken voor een trekking langs het water.

We sprongen van rots naar rots, zwommen in het water, sliepen zo'n twee uur aan de waterval in de zon (ja...we hadden immers 1 nacht gemist) en keerden toen terug om te koken. Nu dus weer lachen en praten bij het kampvuur en vroeg naar bed.

de jungle

Dinsdag

Auh, brrrr en ‘gaap'.....van slapen is niet veel gekomen vannacht. Met al mijn kleren en een winterjas aan, was het nog altijd ijskoud. We zijn de nacht dus maar bij het kampvuur gaan zitten met een nachtelijke warme chocomel.

Maar helaas...het programma houdt hier geen rekening mee en het was dus toch wandeldag vandaag. Na de laatste boodschappen gedaan te hebben, deden we onze backpack op de rug en kropen de jungle in. We sleepten helaas een extra bagage mee: de jonge, Thaise stagiair met ernstig overgewicht. Hierdoor zou onze wandeltocht wat langer duren dan gebruikelijk. De jongens waren er klaar mee, want zij kregen uiteindelijk ook zijn bagage te dragen: hij zelf had al meer dan genoeg aan zijn eigen gewicht.

Maar goed, we hebben het dus overleefd en zitten nu op een mooie, open plek aan het water. De waterval is onze douche, de hangmat ons bed, het kampvuur ons gasstel en de jungle (inclusief slangen) ons toilet. Maar de ranger is handig en al druk bezig banken en stoelen te maken van hout uit de jungle. De komende twee nachten blijven we hier...ik ben benieuwd.

start nieuwe week...

Een nieuwe week...en dit keer een bijzondere en actieve week: de trekking. Vroeg op, spullen pakken en op naar Wang nam Khiao, Kao Yai National Park. Het kostte wat moeite om de spullen voor 1 week in mijn rugzak te proppen, maar met wat duwen, stompen, in- en uitpakken, lukte het dan toch; we konden gaan.

En daar gingen we: een 5 uur durende reis in de boemelkar, misschien nog wel de grootste uitdaging van deze week. De jongens namen de hele bank in beslag, dus wij moesten het met een stukje bank doen. Voor deze keer pikten we het maar, we zouden ze nog wel terugpakken: zij mochten de extra boodschappen in hun backpack proppen!

Maar goed, na een paar tussenstops gemaakt te hebben voor de lunch en een afkoeling bij een waterval, kwamen we in Wang nam Khiao aan. We dineerden uitgebreid om vervolgens naar de thuisbasis van de Rangers te rijden. Hier hingen we onze bedden tussen de bomen en kropen in de kar voor een nachtsafari.

De rode ogen van de herten verwelkomden ons en we zagen allerlei ‘wilde beesten'. Na terugkomst zaten we nog even bij het kampvuur en gingen daarna naar bed: we moesten morgen immers uitgerust zijn....

zondag:saai?...niet in Thailand!!!

Zo, een lekkere relax dag. De meesten hadden het ook echt nodig, aangezien ze last hadden van een kater. Ik was gelukkig zo ‘fris als een hoentje' en lekker op tijd op. Voor het ontbijt had ik al foto's gemaakt, mijn was gedaan, kamer wat opgeruimd en spullen voor komende week klaargelegd.

Na het uitgebreide ontbijt, bestaande uit gebakken aardappelen en rijstnoedels met gebakken ei, wat groenten (en veel ketchup) en fruit, pakten we met z'n drieen de fiets naar een dichtbijgelegen dorpje. Het was lekker weer en de fietstocht duurde maar 10 minuten, maar het was een complete overlevingstocht.

Allereerst natuurlijk al links rijden, daarbij werkten de remmen niet, zaten de trappers los en schoot de trapper zo af en toe door. Maar goed, na een hoop gezwaai en ‘sawadeeka's(we zijn hier net de koningin) kwamen we dan toch tot onze grote opluchting aan in het dorpje.

We liepen door de kleine straatje en ontmoetten een Engelssprekende Thaise jongen. Hij vertelde in Bangkok te gaan studeren en nodigde ons uit voor wat eten. Ook konden we bij hem thuis gebruik maken van het toilet (schoenen uit voor we het huis binnen konden) en leerde de familie ons het Thaise woord voor toilet (hongnam).

Toen we wilden afrekenen, bleek hij al voor ons betaald te hebben: de Thai mensen zijn echt vriendelijk.

Maar goed, daarna opnieuw de tocht naar huis en...we hebben het overleefd. Hier relaxten we wat, praatten wat en 's middags haalden we een verse, handgemaakte milkshake bij een vrouwtje dat straalde van geluk dat ze wat klanten had.

Daarna relax- en eettijd en nu is het weer computer- en muskietentijd ('s avonds wordt je van alle kanten aangevallen).

Nou, vandaag op tijd en morgen op naar de trekking. Ik ben benieuwd....het gaat wat kouder worden en de reis erheen wordt afzien (4/ 6 uur in de boemelkar met harde banken, maar daarna kunnen we dan heerlijk in de wildernis rondtrekken, slapen in de openlucht en douchen in de watervallen. Ik kijk ernaar uit!...

La con!!! See you at Christmas Evening!

weekend: eigen plannen!!

Zo, het is alweer weekend en eigenlijk....het weekend is alweer bijna voorbij, aangezien het nu zondag 16.30 is en we over een half uur alweer gaan dineren. De tijd gaat snel, maar dat is alleen maar een goed teken: ik geniet van elk moment.

Gisteren zijn we met 11 man vroeg op pad gegaan: naar de watervallen. We hadden een luxe, nieuwe en snelle taxi, maar helaas een wat oude en versleten chauffeur (en ja...dan heb je niet zoveel aan een snelle kar). Maar goed, we deden er dan wel lang over, maar we hadden ontbijt gekocht bij een supermarkt onderweg, drinken genoeg en elkaar om mee te praten. We hebben honden en monniken geteld onderweg en kwamen goed de tijd door.

Na een lange rit (en meerdere keren verkeerd gereden te zijn), kwamen we bij de botanische tuinen.

We hebben daar wat rondgelopen, mooie bomen gezien, omhoog geklommen (eindelijk zaten we in een gebied met prachtige bergen en heuvels) en toen op naar de watervallen!!!

Na ongeveer opnieuw een uur, waren we bij de watervallen. Met handen- en voetenwerk kon ik een vrouw duidelijk maken dat we wat wilden eten en ze bereidde een heerlijke maaltijd voor ons. Daarna konden we gaan lopen.

De watervallen waren niet heel erg bijzonder, maar wij liepen wat verder en belandden midden in een kamp. En niet zomaar een kamp: het zag er bruin van de monniken. Overal zaten monniken te mediteren of liepen ze met ogen dicht, stap voor stap en ongestoord vooruit (een andere vorm van mediteren). De bruine gewaden hingen te drogen in de zon en ik kwam erachter dat zelfs hun lakens en ondergoed bruin is (en dan niet omdat het niet goed gewassen was). Ook sliepen ze in bruine tenten. Het was vreemd monniken te zien zwemmen, maar wel grappig. En ze waren niet eens boos dat we hun kamp binnenkwamen, ze nodigden ons vriendelijk uit en van alle kanten hoorden we 'sawadeeka'. Sommigen begonnen zelfs in gebrekkig engels tegen ons te praten.

Geen bijzondere watervallen dus, maar toch een bijzondere ervaring.

Na een lange dag gingen we terug. We kleedden ons snel om en gingen opnieuw de taxi in: naar de nachtmarkt (met echte, levende, gekleurde keukens!!)en een cafe. Na een lange dag, kon ik om 12 uur eindelijk mijn bed in. Een superleuke dag dus!!!

apen

Vrijdagavond

Zo de dag is voorbij. Opnieuw begon het met een ‘run' voor Boeddha. Dit keer een berg op, dus geen gemakkelijke taak op de hete middag, maar ik heb het overleefd! Ik heb de ‘happiness route' gekozen, dus hoop op een beetje geluk de komende tijd (ik ga niet voor niets een berg op rennen). Verder weer kaarsen branden, genieten van het uitzicht bovenop de berg (je krijgt er wel wat voor terug) en toen lunchen. Dit keer geen tafels en stoelen, maar op de grond eten. Het had wel wat.

Goed gevuld gingen we naar Lopburi. Hier leven apen als ‘gewone burgers' tussen de bevolking: op de auto's, in de huizen, op de elektriciteitskabels, de

straat overstekend en natuurlijk: in een eigen ‘apentempel'. Wel wat uitkijken voor Rabiës enz, maar verder erg leuk , al die apen om je heen.

Nu is het dus avond. We hebben niet veel plannen en hangen wat rond. Morgen naar de watervallen en verder zien we wel dit weekend. Ik kijk uit naar volgende week: trekking en slapen in ‘the middle of nowhere'.