Dag 2

Gelukkig, de nacht goed doorgekomen. Helaas gold dat niet voor mijn Franse groepsgenoot. Los van het feit dat hij maar 2 uur had geslapen, was hij wakker geworden met ‘rood gestippelde' benen. Zoals hij zelf zei: 'ik ben een nieuwe collectie begonnen vannacht. De ‘bedgbugs' hadden hem flink toegetakeld.

Maar goed, vandaag moest onze groep zich splitsen. Dat betekende dus afscheid nemen van de Belgen en de ‘rood gestippelde Fransman', helaas. Wel ontbeten we nog even samen, wat iets verstoord werd door de komst van de Karen-man met een trui vol gevangen ratten (was dat het vlees in ons diner van gisteravond??????...Ik wilde het eigenlijk gewoon niet weten, het zat nu toch al in mijn maag). Maar goed, na het ontbijt was het dan toch zo ver: afscheid nemen... Nog een laatste groepsfoto en zij gingen terug, terwijl wij verder de rimboe ingingen.

Na het afscheid startten ik en de Zwitser onze tour. We liepen relaxed door de jungle (afgezien van de haast langs de enorme spinnen (giftig en bijtend) dan en zagen buffels, eekhoorns, koffiebonen-bomen, theebladeren-bomen, chilibomen, papayabomen, rijstvelden, suikerriet, limoen- en bananenbomen, etc, etc. Ook leerden we van onze gids sigaretten te draaien van bananenbladeren. Het resultaat: een enorme sigaret, waar onze westerse sigaretjes niet tegenop kunnen. Tja...de Thaise mensen houden van genieten en leven (dus bijna letterlijk en figuurlijk) van dag tot dag.

Na een lange wandeling, kwamen we opnieuw in een Karendorp. De 1-jarige peuters kwamen ons al met jachtgeweer en al tegemoet; misschien wel het grootste gevaar van de hele jungle. Gelukkig mochten ze ons en konden we veilig verder lopen. We kregen een lunch voorgeschoteld en meteen wat souveniers te koop aangeboden (business blijft business, zeker als er westerse toeristen zijn).

Maar goed, na de eenvoudige lunch hervatten we onze tour. We klommen steeds hoger en hoger en ik begon mijn oren aardig te voelen. Na een toch van opnieuw ongeveer 3 uur kwamen we bij een kleine hut waar 1 man aanwezig was. Terwijl wij een douche namen in de waterval en de enorme spin en wat mieren) uit onze houten slaaphutje verwijderden, kookte hij een diner voor ons.

Na de maaltijd zaten we nog wat aan het kampvuur, keken sterren, praatten met de ‘Karen-man' en besloten daarna maar naar bed te gaan. Morgen opnieuw een tocht en raften, ik ben benieuwd...