Dag 1:

Gelukkig Nieuwjaar!!! Zo, het is alweer 2012 en om maar meteen goed te beginnen: een nieuw avontuur! Vanochtend vroeg opgestaan, spullen gepakt, ontbeten en vervolgens....wachten tot ik kon worden opgehaald (tja, ik moet nog steeds leren dat je in Thailand echt niet hoeft op te schieten, je moet toch wachten). Maar goed, om 10.00u kwam mijn gids dan toch. Ik stapte in de auto en kreeg een tour door Chiang Mai om mijn medereisgenoten op te halen: 2 Belgen, een Fransman en een Zwitser. Met hen moest ik het de komende dagen doen en gelukkig.....ze waren best aardig!

Nadat we Chiang mai verlaten hadden, begon de eerste enorme beangstigende ervaring: een Thaise autorit door bergen! De Thaisen denken waarschijnlijk door Boeddha-huisjes te plaatsen en voedsel te offeren, beschermd te zijn tegen ongelukken: scheuren dus maar, ook op smalle bergweggetjes! Na een rit van een uur stapten we dus enigszins wit (van misselijkheid en angst) de auto uit, nu konden we alle uitdagingen aan, kom dus maar op!!

We startten met de olifanten,dit keer in een stoel. Best comfortabel, tot de olifant besloot dat het etenstijd was en gekke kuren begon uit te halen. Complete bananenbomen werden onderweg uit de grond gerukt en meegenomen en de olifant besloot zijn eigen weg te bepalen. Dat leverder de nodige hobbels en ‘steigeringen' op, maar ach...dat beestje mag ook wel eens eigenwijs zijn. In ieder geval leverde het wel weer de ‘kick van het overleven van een rit' op, best leuk dus.

Daarna...lopen. We liepen bergop en kregen een steeds mooier uitzicht. Onderweg kwamen we wat bergstam dorpjes tegen, waar we vriendelijk werden aangestaard. Tussendoor zwommen we in de waterval,lunchten op de rots en liepen we weer verder.

Na enige tijd kwamen we in een Karen dorpje. In tegenstelling tot alle andere Thaisen, zijn de Karen katholiek. We kwamen dus ook al spoedig een begraafplaats tegen (ze begraven hun eigen doden).

Enigszins eng waren de kleine kinderen die met allerlei wapens liepen rond te zwaaien. Maar goed, we hadden inmiddels al vele gevaren overleefd, dit zou ook wel goed komen.

Na het dorpje te zijn ingelopen, gepraat te hebben met de bewoners, kennisgemaakt te hebben met ons huisdier: een hangbuikzwijn en aangevallen te zijn door wat honden, maakten we onze houten hut met bladerdak in orde voor de nacht en startten ons diner. Daarna nog even aan het kampvuur en nu naar bed: morgen splitsen en dat betekent voor mij en de zwitser: een actieve wandeldag.