Zo, het weekend al weer voorbij. Gisteren lekker gerelaxed. We hebben gefietst, gewandeld, in de zon gelegen en ik heb de zonsondergang met de Spaanse vriend van Jack bekeken. Een heerlijke dag.

Vandaag begon echter het echte werk: lesgeven. 's Ochtends weer op tijd op, maar dit keer niet rustig wakker worden. Bij mijn eerste kopje koffie had ik al een camera op mijn snufferd; ; grenzeloos verliefd' was in huis. Ook het ontbijt, al zittend op de grond (echt comfortabel was het niet), werd gefilmd. En dan, tussen het worstelen met eten van en op de grond door, moest er nog gelachen worden ook. Hard werken dus op de vroege ochtend; eten op de knieen met een camera op je gericht.

Maar goed, na deze worsteling gingen we op pad: met de cameraploeg in de achterbak van de kar op weg naar de school. Best gezellig eigenlijk.

Daar aangekomen bleek ik echter nogmaals hard te kunnen werken. De kinderen bleken geen woord Engels te kunnen, alhoewel ze 2 uur in de week ‘Engelse les kregen'. Het meest verrassende was nog dat er ook geen leraar of lerares was die de Engelse taal beheerste; kortom, van wie krijgen ze die 2 uur Engels?????Een apart onderwijssysteem.

Ik werd dus voor een groep onwetende kinderen gedumpt en kon starten. Meteen het allfabet dus maar aanpakken. Gelukkig waren de kinderen erg welwillend en kon ik ze echt wat bijbrengen, heel leuk dus. Na de drie klassen, had ik lunch met de onderwijzers en werd vervolgens naar huis gebracht. Een leuke ervaring en morgen weer!!!

Maar vandaag eerst naar Udan Thani: Patricia (de vriendin van jack) ophalen van het vliegveld. En natuurlijk ging de cameraploeg mee. Met de roze bloemetjes zat jack nerveus te wachten, terwijl wij gezellig met de cameramannen praatten. Uiteindelijk kwam ze dan toch en konden we terug. Na een ijskoude tocht met kussens bedekt in de open kar, kwamen we thuis, dineerden we en nu....slapen!!! Morgen weer vroeg op!!