taal, koken, tempels en school

Sawadeeka!!

Zo, het is alweer vrijdagochtend: de week al weer bijna voorbij. Het gaat wel enorm snel zeg!! Maar inmiddels ken ik de eerste woordjes Thai en weet ik hoe je een Thais gerecht kunt bereiden (of ik het kan, is een tweede, aangezien mijn Thaise gerecht door het uitschieten met de sojasaus behoorlijk dorstverwekkend was. Maar goed...ik ben dan ook een 'Hollander' en van een Hollander moet je niet verwachten dat ze van de simpele aardappels zo op 'Thais kookniveau' zitten. Tijd en oefening....En dit geldt ook voor het Thais: veel veel oefening.

Maar goed, na de Thaise les (waar we allen hoofdpijn van hadden) , de kooklessen en de maaltijd (met veel water door de hoeveelheid aan soja saus), gingen we naar het zwembad. Heerlijk, wat verkoeling op deze dag. We combineerden het met de shoppingmarket, waar iedereen meer kocht dan hij in zijn eigen land zou doen doordat alles zo goedkoop was (en hierdoor meer geld kwijt was).

De dag eindigde in een barbecuerestaurant, waar we eindelijk vis en vlees kregen. Ik heb me dus maar tegoed gedaan aan inktvis, lever, kiphapjes, garnalen en andere dingen waarvan ik niet goed weet wat het was. Helaas dit keer geen bestek, maar stokjes (het kostte dus wat tijd)

Donderdag begonnen we met.....(je raadt het nooit) een tempel!!! Verrassend, ik krijg zo de indruk dat geheel Thailand uit Boeddha's, tempels en bidden bestaat. We brandden een kaars, waren ongeveer de hele dag bezig met schoenen uit- en aantrekken en knielden voor Boeddha. Al de gouden beelden waren behoorlijk indrukwekkend, maar ik begin te begrijpen waarom de Thaise mensen zo arm zijn: het bidden, kaarsen branden en klokkenluiden neemt zo ongeveer 2/3 van de dag in. Het overige 1/3 deel moeten ze verdelen tussen koken, eten en werken (waar dus vrijwel geen tijd voor is, aangezien Thaise mensen meerdere malen per dag en altijd warm eten.) Maar goed, na gingen we eindelijk wat Thaise mensen ontmoeten: naar de school.

De kinderen waren niet zo verlegen en lief als ik voorheen gedacht had: ze schreeuwden, liepen door de klas heen en gingen zo ongeveer aan je nek hangen. Toch bleven ze wel allemaal beleefd en niet opstandig of zo. We voelden ons net een filmster: handtekeningen uitdelen, vragen beantwoorden en kinderen die je aanvliegen: het had wel wat. Natuurlijk wilde ik ook foto's maken van deze kinderen en ze wisten allen hoe te poseren, maar al gauw was ik mijn camera kwijt. Toen ik hem na lang vragen, trekken en lieve woordjes terug had, was hij voorzien van de meest interessante en grappige kinderkopjes: ik had ze zelf niet beter kunnen maken!! Hier had ik langer willen blijven, maar er stond nog wat anders op het programma.....een tempel.

Dit keer liet Boeddha ons rennen en dat niet alleen....De opdracht was een stok pakken, twee emmers eraan doen en deze vullen met water bij bron 1, vervolgens ging je met de gevulde emmers naar bron 2 om het water daar weer weg te gooien: over zinloze tijdsbesteding gesproken. Maar goed, op zijn minst heb ik nu een grote kans op een goed reincarnatieproces en ‘Boeddha gediend'. Met een voldaan ging ik de avond en in en kon ik, na het bezoeken van de enorme shoppingmarkt aan het einde van de avond, met een goed gevoel in slaap vallen.

En nu is het dus vrijdagochtend. Vandaag: een tempel (again.....) en monkeytown!! Ik ben heel benieuwd...

Ayutthuya

Alweer een dag voorbij; de tijd vliegt gewoon. Dit keer een zeer gevulde, maar leuke dag: Ayuttuya (de voormailige hoofdstadvan Thailand)stond op het programma.

Maar...voor we zover waren, moesten we eerst nog een reis van ruim een uur in een boemelkar met harde banken doorstaan: tja, wie wat wil zien moet pijn lijden. Niet alleen ik had er dit keer last van; aan het einde van de rit stond iedereen letterlijk en figuurlijk te springen om de kar uit te komen.

Maar goed, dan heb je ook wat. de dag was gevuld met oude tempels, nieuwe tempels, monniken en enorme en prachtige Boeddhabeelden. Het was leuk, interessant en mooi, maar aan het einde van de dag kon ik geen tempel meer zien. Misschien toch maar de 'Kloosterweek' die komen gaat, vervangen door de olifantenweek., Nog een hele week vol tempels en Boeddha wordt denk ik te veel van het goede. Maar goed...gezellig en leuk en bijzonder was het.

Tussendoor bezochten we ook de olifanten. Erg leuk om die beesten te zien, maar dit waren wel de afgetrainde olifanten, die mishandeld worden. Eigenlijk best zielig en ik zou graag ook de goed behandelde olifanten zien. Ik heb dan dit keer ook geen geld betaald voor een rit: dit soort dingen maar niet steunen.

'S Avonds aten we gezellig in een restaurantje waar ik voor de zoveelste keer mijn mond brandde aan de pepers: maar ja.,...dat is de keerzijde van het eten van de heerlijke Thaise maaltijden. Afgezien van de vele flessen water die ik daarna nodig had om mijn mond te 'cleanen', was het een heerlijke, gezellige en rustige maaltijd en waren we klaar voor de marteltocht naar huis.

Na een lange rit van weer ruim een uur, kwamen we met een pijnlijk achterwerk 's avonds om 20.30 weer thuis. Snel dus een douche, nog even praten, de vandaag gekochte bananen/chocoladepannenkoeken opetenen toen...slapen.

En nu zit ik rustig met een kopje koffie te wachten op de komende dag. Iedereen nog lekker naar bed en ik geniet van de rust, het water en de eekhoorntjes (we zullen er binnenkort wel heel veel hebben, want ik tref het een na het andere paar 'parend' aan. Ach..ja, leuk om te zien zo op de vroege morgen....

Onverwachte afwisseling, kennismaking met Boeddha en creativiteit.

De tweede dag alweer voorbij en wat voor 1....Inmiddels raak ik behoorlijk getraind in het inpakken en uitpakken van spullen, maar dat is nou niet bepaald het doel van mijn reis....

Gisteravond werd er een man aangetroffen in de kamer van een van de meiden. Omdat het niet de eerste keer was, werd besloten dat we moesten 'evacueren'. Dat betekende dus: al mijn bezittingen opnieuw in de tas te proppen, wat helaas niet echt succesvol verliep.Maar goed, na een nacht vol met 'geluiden'en'schimmen' voor het raam, was het dan toch echt tijd de laatste spullen erin te krijgen. En daar gingen we dan.....in een grote kar volgepropt met backpacks en 'reizigers' op zoek naar de veiligheid!

En die hebben we gevonden....opnieuw in Singburi. We dropten hier onze tassen en gingen op naar de volgende uitdaging: boeddha leren kennen!

De rest van dedag bezochten we tempels, leerden we 'bidden' en kregen we de kans wat lokale etenswaren te proeven op markt.Daarna volgde opnieuw een uitdaging: armbanden maken. En creatief als ik ben, heb ik inderdaad een armband in elkaar gezet. Een succesvolle uitdaging dus, al ben ik niet in voor nog zo'n uitdaging.

De grootste spanning tijdens het armbanden maken, was wel het 'naar het toilet' gaan in het woonhuis van deze mensen. Ik dacht dat mijnappartementje rommelig was, maar....bij het zien van dit huis ben ik dik tevreden met de'orde' in mijn huisje. Hier lagen overal afgekloven botjes, vuile was, etensresten en vieze pannen en nog meer (ik zal niet alle details vermelden).En daartussen...speelden de kinderen met de honden...over kans op ziek worden gesproken.

Maar goed, wij zijn inmiddels weer fijn 'thuis',zijn verwelkomd met een dans door watThaise kinderen

en kunnen vanavond in onsstapelbed kruipen om gezellig met zijn vieren in slaap te vallen. Tja...tegenover veiligheid staat natuurlijk wel wat (privacy).

Morgennaar Ayutteya (ik schrijf het verkeerd, vergeef me: mijn thais is nog niet zo goed), wordt vast een leuke dag!!!

Tot snel,

Carla

we zijn er

Zo...we zijn er. Een lange vlucht, maar ik heb het overleefd. Gelukkig zijn er nog aardige mensen op de wereld die een onervaren reiziger willen helpen; dat is mijn redding geweest.

En nu dus: na een lange vlieg-, trein-, snelle bus en rammelende, gevaarlijke 'car'-tocht, zijn wetoch in singburi. Het is warm en de muggen vliegen je aan, maar ik geniet van de zachte avond, die in Nederland niet meer lijkt te bestaan. Wel is het al heel vroeg donker, dus dat is even wennen.

Nou, een rustige afgelegen hutje met leuke mensen en een fijne, nette kamer, dus ik overleef het hier wel. Morgen waarschijnlijk naar het zwembad en dan begint de echte 'onderdompeling' in de Thaise cultuur!!! Ik heb er zin in.

Maar nu eerst....op tijd naar bed, bijkomen van de reis en morgen vroeg op. Jullie horen van me.

Groetjes,

carla

Het grote werk!!

Pakken!!

Zo....het begint nu toch echt op te schieten. Het water is aardig weg, dus zwemmer is voor zover ik nu kan zeggen niet nodig. Wel gaat natuurlijk voor de zekerheid mijn zwempak toch maar mee.

En nu is het dus echt tijd om te beginnen aan de meest uitdagende en vervelende, maar noodzakelijke klus: inpakken!!! Ervaren als ik ben(...), begon ik druk met het verzamelen van spullen. Tja, geen risico lopen dat je misgrijpt als je aan de andere kant van de wereld zit. Het resultaat:

Maar nu kom ik er plotseling achter dat die hele verzameling ook nog eens..........

hierin moet!

Ja...en jullie maar lekker bij de kerstboom zitten, kadootjes uitpakken, liedjes zingen en je volvreten met kerstkransjes, banketletter, tulband en al die andere lekkere hapjes. Allemaal terwijl ik loopt te zwoegen om met 33 graden mijn hele hebben en houden van A naar B te krijgen. Het is maar waar je voor kiest.....

Ach....volgend jaar al ik wel weer des te meer genieten van de kerst. Dat is altijd het voordeel van zulke periodes van afzien: je weet weer waarom je thuis zo waardeert. En dat is toch uiteindelijk waarvoor we allemaal eens of meerdere keren per jaar op vakantie gaan?

Ik voel nattigheid aankomen......

De reis komt steeds dichter bij, of...raakt hij steeds verder weg? De Thai houden het spannend! Wordt het lopen of zwemmen, rijden of drijven, overnachten in of op een hostel en moet ik naar de bergstammen klimmen of drijven ze naar mij toe?

Nou, ja ik ie het wel. Nu eerst mijn hoofd breken over wat ik mee moet nemen. Ook dat is geen gemakkelijke opgave: lakenzak of luchtbed? lange broek of zwempak? Goede schoenen of een goede rubberband? En insektenspray of vissendoder? Het gaat tot op het allerlaatste moment spannend blijven.

Gelukkig kan ik nu wel volop genieten van de enorme hoeveelheden aan recente foto's van Thailand op internet, tv en in de krant.Hieronder een voorbeeld van o'n wonderschoon plaatje. En nee....dit is niet de drijvende markt of eigenlijk.....dit was niet de drijvende markt..

De voorbereidingen

Zo..het komt steeds dichter bij...

De vlucht is geboekt, de inentingen gehaald en het grootste deel van de plannen zijn ook gemaakt. Een groot deel hiervan heb ik helaas uit handen moeten geven aan Travel Active, maar goed...een goede oefening voor mij en ik heb er alle vertrouwen in dat zij het beter zullen doen dan ik (met mijn reiservaring...).

Nu nog wat spulletjes verzamelen, visum halen en tja.....toch eens kijken voor een grotere tas? Een 30 liter tas is en blijft natuurlijk een leuke uitdaging, maar wellicht een te grote uitdaging voor een onervaren reiziger: het wordt proppen!!

Verder is het nu dus wachten, wachten en wachten en het steeds kouder zien en voelen worden in Nederland. Hopelijk gaat er geen sneeuw vallen voor 9 december en blijf ik deze winter lekker warm, droog en bruin! Alhoewel.......droog: dat valt nog te bezien met alle overstromingen! Maar goed, als het water maar lekker warm is.

Nu dus: even afzien en de laatste 1,5 mnd in Nederland doorbijten! En ach...uitkijken naar iets heeft ook wel wat!